 |
 | ||
|
|
 | ||
  |
Het begin
Het eerste bestuur bestond uit J.N. van Hall, voorzitter, J.G. Götze, secretaris-penningmeester, P.J.A. Meersmans, bibliothecaris, C.W.E. Baard, W.A.F. Bastiaanse en S. Kalff. In januari 1940 overleed te Amsterdam op 73-jarige leeftijd de heer J.G. Götze, die bijna dertig jaar voorzitter van de vereniging was geweest en aan wie de Multatulivereerders zeer veel te danken hebben. Nieuwe voorzitter werd de heer De Hart, die Multatuli bij de voorlopers van het nationaal-socialisme wilde inlijven. Zijn medebestuurders traden om die reden in 1941 af. Door het Commissariaat voor niet-commerciële Verenigingen en Stichtingen werd de heer De Hart opgedragen een ander bestuur samen te stellen. Hij slaagde daarin en dit nieuwe bestuur heeft zich, tot aan de bevrijding, ongestoord kunnen handhaven. Omstreeks de zomer van het jaar 1945 namen enkele Multatulibewonderaars, onder wie Garmt Stuiveling en Hans de Leeuwe, het besluit de vereniging opnieuw te organiseren en op een algemene vergadering, die enkele maanden later onder het voorzitterschap van Stuiveling gehouden werd, besloot men de naam van de vereniging 'Het Multatuli-Museum' te veranderen in die van 'Multatuli-Genootschap'. De doelstelling bleef hetzelfde: de kennis omtrent Multatuli te vermeerderen en De herdenking van Dekker's zestigste sterfdag, in februari 1947, werd dan ook door het Genootschap geplaatst in de sfeer van de 'Levende Multatuli', waartoe de Multatulitentoonstellingen in Amsterdam, Antwerpen en Mechelen, de bijeenkomst in de aula van de hoofdstedelijke universiteit en de heropvoeringen van 'Vorstenschool' door het Residentie-Toneel in belangrijke mate bijdroegen.
In 1948 verscheen de zogenaamde nulde druk van de Max Havelaar, de eerste uitgave van het boek waarvoor het ongecensureerde manuscript werd gebruikt. Uitgever van deze editie was de Amsterdamse uitgever G.A. van Oorschot die zich samen met Genootschapsvoorzitter Stuiveling tevens inspande om geld bijeen te krijgen voor de uitgave van de Volledige Werken van Multatuli. Het eerste deel van deze uitgave verscheen in 1950. Er zou tot 1995 aan gewerkt worden, in dat jaar verscheen het 25ste en laatste deel. De eerste set van de Volledige Werken werd daarop uitgereikt aan kroonprins Willem Alexander in de Stadsschouwburg te Amsterdam door de bezorger van de uitgave en oud-Genootschapsvoorzitter Hans van den Bergh.
In 1987, ter gelegenheid van Multatuli's honderdste sterfdag, onthulde koningin Beatrix op de Torensluis te Amsterdam, in de nabijheid van het museum, een standbeeld van Multatuli. Het beeld was er gekomen door de inspanningen van uitgever G.A. van Oorschot in samenwerking met het bestuur van het Multatuli Genootschap. Hans Bayens was de maker van het standbeeld. | ||
 |
 | ||
'het verzamelen en bijeenhouden van boeken en handschriften van Eduard Douwes Dekker en van geschriften, bescheiden (waaronder ook portretten) en andere voorwerpen, op hem betrekking hebbende of met zijn leven en werken in onmiddellijk of in middellijk verband staande'.
Het eerder vermelde plan tot oprichting van een gedenkteken voor Multatuli werd eindelijk verwezenlijkt dankzij de medewerking van de Vereniging voor Facultatieve Lijkverbranding. Stuiveling onthulde op 6 maart 1948 in de urnentuin van het crematorium Westerveld een monument, waarin de urnen met de as van Multatuli en diens weduwe werden bijgezet, die sedert de dood van Mimi een plaats in het museum hadden gevonden.
Deze oefende het voorzitterschap eenzelfde tijdsspanne uit als zijn voorganger. In 1999 overleed hij en werd hij opgevolgd door C. Fasseur. Zo was voor het eerst niet een letterkundige, maar een jurist/historicus voorzitter van het Multatuli Genootschap. Hij werd in maart 2008 opgevolgd door W. Sorgdrager, die daarmee de eerste vrouwelijke voorzitter van het Genootschap is.